Een dag van bezinning, avontuur en herinnering.
Vandaag was het de rustdag in ons programma. Een dag waarop iedereen zijn eigen pad mocht kiezen, maar waarop we β ieder op onze eigen manier β opnieuw verbonden waren met het land, de mensen en de geschiedenis.
Onze vrijwilligers waaierden uit over BosniΓ« en Herzegovina. Sommigen trokken naar Sarajevo en dwaalden door de smalle straatjes van BaΕ‘ΔarΕ‘ija, waar geschiedenis in iedere steen leeft. Anderen zochten de stilte van Srebrenica op, waar de wonden van het verleden voelbaar blijven maar waar hoop groeit uit herinnering. Weer anderen bezochten Mostar, met haar beroemde brug als symbool van veerkracht. En een kleine groep koos voor het ongerepte Lukomir, het hoogstgelegen en meest afgelegen dorp van het land β alsof de tijd er heeft stilgestaan.
Een grote groep liet zich meevoeren door de stroom van de Neretva. In rubberboten trotseerden ze de rivier, lachend, schreeuwend, somsβ¦
Prachtig geschreven! Een dag die iedereen bij zal blijven!