WILLIAM BOS


Maak kennis met William Bos

Ere-voorzitter, Projectleider &

mede initatiefnemer stichting Out of Area

ย 

๐Ÿ•ตโ€โ™‚๐ˆ๐ง ๐ก๐ž๐ญ ๐๐š๐ ๐ž๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค๐ฌ ๐ฅ๐ž๐ฏ๐ž๐ง ๐›๐ž๐ง ๐ข๐ค...

"Trotse eigenaar van het bedrijf Out of Area B.V. Trots vanwege het feit dat dit volgens mij het eerste bedrijf is dat uit een stichting is voortgekomen. Meestal is het andersom en vinden bedrijven, welke naast winstgevendheid het welzijn van mensen hoog in het vaandel hebben, de tijd een stichting te starten. Out of Area B.V. richt zich op โ€˜Team Developmentโ€™ en werkt volgens een โ€˜disruptie-methodeโ€™ aan het verbeteren van de โ€˜Healthy Sideโ€™ van de organisatie. Het is inmiddels bewezen dat indien je op een juiste wijze investeert in je mensen/teams een bedrijf over het algemeen beter presteert; โ€˜Smart Sideโ€™." De link met de stichting? Wel, het werken met groepen aan een maatschappelijk doel geeft binnen zoโ€™n groep een positief gevoel van gebondenheid. Dit is niet het doel van de projecten maar wel telkens het gevolg. Bij de BV hebben we het omgedraaid. Daar is het goede gevoel het doel en gebruiken we maatschappelijke uitdagingen als middel. En dat werkt perfect.

ย 

ย 

๐ŸŒ๐ˆ๐ค ๐ฐ๐ž๐ซ๐ค ๐›๐ข๐ฃ ๐Ž๐ฎ๐ญ ๐จ๐Ÿ ๐€๐ซ๐ž๐š ๐จ๐ฆ๐๐š๐ญโ€ฆ

"Het is geweldig om met groepen mensen, veelal studenten, op pad te zijn. Om samen iets voor elkaar te krijgen wat het welzijn van de ander verbetert. Ik geniet daarbij ook van de groepsdynamische processen die zich tijdens zoโ€™n project voltrekken en hoe je in zoโ€™n week getuige mag zijn van persoonlijke ontwikkelingen. Ooit startte de stichting onder de naam โ€˜Bosnian Child Foundationโ€™ met als motto: Laat ze maar lachen en alles komt goed! Er is veel gebeurd in de afgelopen 27 jaar. De stichting heet nu Stichting Out of Area en heeft als motto: Experience the feeling of doing good. Deze naam/motto wijziging zegt veel. Zo is de stichting internationaler geworden en richt zich niet meer alleen op hulpbehoevende kinderen. Maar de grootste ontwikkeling is toch wel het feit dat het huidige motto beter weergeeft dat de projecten voor zowel de hulpbehoevenden als de deelnemers een positief effect heeft; een duidelijke win-win situatie."

ย 

โœˆ๐„๐ž๐ง ๐ซ๐ž๐ข๐ฌ ๐ข๐ฌ ๐ฏ๐จ๐จ๐ซ ๐ฆ๐ข๐ฃ ๐ ๐ž๐ฌ๐ฅ๐š๐š๐ ๐ ๐š๐ฅ๐ฌโ€ฆ

"Iedereen zich na afloop van het project rijker voelt en weet dat hij/zij echt invloed heeft op het welzijn van een ander. "

ย 

๐Ÿ“ธ๐ƒ๐ž๐ณ๐ž ๐Ÿ๐จ๐ญ๐จ ๐ฏ๐ž๐ซ๐ญ๐ž๐ฅ๐ญ ๐ฃ๐ฎ๐ฅ๐ฅ๐ข๐žโ€ฆ

"Op enig moment waren we als stichting heel actief in Zavod Pazaric, een instelling voor mensen met een beperking. We hebben daar paviljoens opgeknapt, een zelfstandig woonproject met bungalow gebouwd, heel veel activiteiten met de 500 bewoners georganiseerd en ik ben er zelfs ooit met een helikopter geland. Maar op enig moment kwam daar een directeur aan de macht die voorzichtig gezegd een beetje corrupt was. Wij hebben toen als stichting besloten geen ondersteuning meer te leveren totdat een nieuwe directeur zou worden aangesteld. Dat heeft zoโ€™n 10 jaar geduurd maar sinds 2020 is er dan een nieuwe directeur die wel een warm gevoel heeft voor haar cliรซnten. En beloofd is beloofd, dus wij zijn er ook weer. De foto van 2-2020 laat het weerzien met oude bekende zien. Wat een heerlijk gevoel om er ook voor deze prachtige mensen weer te kunnen zijn."

ย 

๐Ÿ’ญ๐Œ๐ข๐ฃ๐ง ๐ฆ๐จ๐จ๐ข๐ฌ๐ญ๐ž ๐ซ๐ž๐ข๐ฌ ๐ก๐ž๐ซ๐ข๐ง๐ง๐ž๐ซ๐ข๐ง๐  ๐ข๐ฌโ€ฆ

"Dat is echt heel lang geleden. De oorlog in de Balkan was net voorbij en er was een grote behoefte aan medicijnen en voedsel in de instelling voor mensen met een beperking. Met name vanuit Zavod Drin bereikte mij berichten dat het slecht ging en mensen stierven van de kou, honger en gebrek aan medicijnen. We zijn toen met een groepje vrienden en een busje vol met deze noodzakelijke spullen richting Bosniรซ gereden. Ik ga hier niet zeggen wat we allemaal aan boord hadden want dan kom ik alsnog achter de tralies terecht. We reden via Split wat op dat moment de POD was. Daar werd de bus omgebouwd en voorzien van een rood kruis. Vervolgens werden mijn maten tijdelijk tot militair omgedoopt en kregen een pasje. Op deze manier hadden we aan de strenge grensovergangen geen probleem en konden we zo doorrijden naar Zavod Drin. Je kunt je voorstellen hoe blij men daar was met al deze spulletjes. Ik vind het geweldig dat de stichting nog steeds na al die jaren zich inzet voor deze instelling. Zavod Drin is voor mij HET voorbeeld dat als je maar lang genoeg druppelt zelfs een gloeiende plaat volledig kan afkoelen."