Eerste hulp
Er wordt gezocht naar overlevenden die vastzitten. Overledenen worden geborgen en er wordt hard gewerkt om lichamen te identificeren.
Er zijn zoveel mensen overleden. Lichamen worden kilometers verderop gevonden. Nabestaanden weten niet waar hun dierbaren zijn. Of ze nog leven. En andersom.
Zo spraken we vandaag met de vader van Prabina. De jonge dame dat wij in 2019 medisch hebben geholpen. Zij heeft twee zussen en één daarvan is waarschijnlijk overleden. Vader vertelt dat de twee dochters bij toeval in Kathmandu waren. Er is geen weg naar het dorp. Er is geen contact. Niet weten is zijn dochter omgekomen, of is ze nog in leven? Dit is mensonterend en een situatie die nu geldt voor zoveeeel mensen.
De eerste foto’s komen online die het Nepalese leger heeft geplaatst. Kinderen die ze hebben gered en alleen zijn, niet weten of de ouders of andere familieleden nog in leven zijn.
De situatie is hartverscheurend.
De noodhulp komt op gang. Onlangs hebben wij medicatie gedoneerd en naar een afleverpunt gebracht. Bidur is vanuit Kathmandu het eerste bereikbare dorp. Morgen wordt de medicatie door het Nepalese leger via de lucht verder vervoerd naar het getroffen gebied.
En ondertussen denken we verder.
Want hoe bouw je in godsnaam je leven weer op als er werkelijk niets meer is?
Geen huis. Geen land. Geen dieren. Geen bezittingen. En voor velen ook: mensen van wie ze houden die er niet meer zijn.
We zijn ontzettend dankbaar voor alle donaties die al zijn gedaan. En alles wat nog komt, helpt.
Want er is heel veel hulp nodig. Nu. Maar misschien nog wel meer in de periode die hierna komt.
Heb je vragen, voel je vrij om te schrijven.
Doneren kan naar: